bakat yg xseberapa nak di katakan “as talent”

dya xsgka sgt dya mewarisi bkat mjahit dpd mak rupa nyerw…hakhak..nk ckp proud ngn dri sdri tu x de la..tpi ade la ckit-ckit..dya dpt tau ni pown pas dya kecian tgk mk dya jhit bju tmpahan yg xde btimbun mane tue..

so..dya usha la slow2..mtak nk tlg lam nada agk slow la..kowt2 mk xbgi dya tlg kea pe ke…biase lerw bab2 menjahanamkan barg nie serah kat dya jerw..

tpi kan ari tue mak dya bgi la pulak..bju yg owes mk dya jhit r bju kurg biasa( yg common org pkai tue),bju kurg riau (xsure la pulak kat tmpt len pgil bju ap), bju kurg Pahang n jugak bju mini kurg..tu jela yg biase mk dya jhit

now,dya blaja jhit ngn tgn jep lu..xde keberanian agy nk jhit ngn mesin jhit tue..kang xpasl mesin tux function gara2 dya pulak plus pulak mesin tue da tua..wink~~wink~~

ha…da bjeler sgt da mengomel nye..so stakat ni jela kowt..

 mcm biase stiap entry publish alng wif p/s=)=)=)

p/s: ap yg penting ialah usaha kita melakukan sesuatu bnda tue..

”Baiknya TUHAN kita..”

Baiknya TUHAN kita..

Diwaktu kita lapar

DIA beri kita makan

 

Baiknya TUHAN kita..

Di waktu kita tidur

DIA yang menjaga kita

 

Baiknya TUHAN kita..

Diwaktu kita lupa

DIA yang mengingatkan

 

Baiknya TUHAN kita..

Di waktu kita sendirian

DIA yang menghiburkan dan menemani kita

p/s: pape yg kita lakukan mesti bmula dgn NIAT yang betul..=))